- Freedeal -

เมื่อวานไปขายของแล้ว แต่วันนี้ก็ยังไปอีกรอบ ^ ^"

 

ไม่ใช่ไปขายของแต่ไปเดินเล่น ถึงร้านรวงส่วนใหญ่จะมีเปลี่ยนหน้าจากเมื่อวานก็เหอะ แต่เท่าที่เดินดูบูธก็บอกได้คำเดียวว่าวันนี้คงไม่ได้อะไรมากเหมือนวันแรก ดีไม่ดีคงไม่ได้เลย (แต่ถึงมีตูก็ไม่รู้จะเอางบที่ไหนมาละลายอีกแล้วแหละ)

 

เดินไปก็เจอแต่รีบอร์น ไม่ก็ลัคกี้สตาร์ บลาๆๆ แต่แหงล่ะที่ไม่เจออายชีลด์เลย... = =" เดินแห้วไปเรื่อยๆอีก

 

...ก็เจอกับบูธโดบูธนึงเข้า เป็นโดที่สั่งมาจากญี่ปุ่นแล้วก็การ์ตูนเล่มหายากแบบลิขสิทธิ์ที่ไม่ค่อยรู้จักนัก คิดว่าเป็นบูธที่เพิ่งมาตั้งแค่วันอาทิตย์เลยแวะแป๊บ

 

พลิกๆปกโดไปมา ก็เจอะกับไอ้โดปกนึงที่ตัวละครมันคุ้นตาแบบว่าชิบหาย แล้วก็เพ่งนึกดีๆ...

 

 

นี่มันไอ้ชิน เซย์จูโร่ กับซากุระบะ ฮารุโตะ แห่งโอโจไวท์ไนท์นี่หว่า

 

คงไม่ต้องบอกนะว่าลองเอาตัวละครชายมาวางใส่ปกโดด้วยกันเนี่ยมันหมายความว่ายังไง?

 

พอลองถามพี่คนขายบวกกับสำรวจกองโดเพิ่มเติมอีก สรุปคือโดอายชีลด์มีแค่เล่มเดียวในบูธ (และคงเป็นเล่มเดียวในงานนี้ล้าน%)

 

ที่ตูอยากได้น่ะคือโดอายชีลด์เฟร้ย!!!!!! เอาแฟนฟิคก็ได้เอ้า ตูสาวกเฮียม่ากับเจ้มาโม ทีแบบนี้คนวาดมันน้อยยิ่งกว่าคุ้ยหาไส้เดือนสองหัวกลางป่าอเมซอนอีกฟระ!!!

 

หึ......

 

เอาวะ....

 

ถึงไม่ได้กรี๊ดเอาอะไรกับคู่ขานี่เป็นพิเศษ แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรไปอ่านเล่นล่ะฟะ

 

อีกอย่างก็หนาพอสมควร (หนากว่าโดที่ขายกันในงานคอมิคในไทยหลายเล่มอยู่ล่ะเฟ้ย) แถมราคาก็แค่100บาท ควักตังค์จ่ายๆไปแล้วค่อยไปหาโมเอะที่นัดไว้ก่อนแล้วว่าจะมาเดินเป็นเพื่อนด้วยกัน

 

มีอย่างที่แอบสงสัย... ที่โดอีตาชินxซากุระบะมันถูกเกินหน้าเกินตาโดเรื่องอื่นเนี่ย เพราะไม่มีคนคิดจะควักจ่ายให้มันเลยใช่มั้ย?

 

 

ความจริง ที่มาเดินก็มีเป้าหมายนา....

 

เค้าจะมาซื้อหนังสือซีไรต์ปี 2530 'ก่อกองทราย' เอาไปทำการบ้านปิดเทอมภาษาไทย พอเจอกับโมเอะที่นัดไว้ปุ๊บ(หลังจากได้โดมาบริโภคฆ่าเวลา1เล่มถ้วน) ก็ตะลุยหามันในB2Sนั้นแหละ แต่หนังสือมันก็เยอะโครตๆจนตูตาลาย เดินเซซ้ายเซขวาไปหาพนักงานที่ตอบตูกลับมาไม่ได้สักคนว่าไอ้หนังสือมันอยู่ซอกไหนของร้าน

 

...แล้วทำไมร้านไม่มีคอมพิวเตอร์หรือระบบหาจากชื่อหนังสือแบบร้านอื่นๆเค้าล่ะฟะ!!? เซ็งเป็ดป่าชิบ...

 

แก้เซ็งด้วยการลุยฮาจิบัง(อีกแล้ว) พร้อมกับโมเอะที่คอสเป็นมาม่อนจากรีบอร์นชนิดหัวจรดเท้า เข้าร้านแบบสองจิตสองใจว่าพวกตูสองตัว (หรือโมเอะคนเดียว)คิดแบบหัวเอียงๆหน่อยว่าตูเป็นคนคอสรายแรกที่เข้ามานั่งโดดเด่นในร้านฮาจิบัง เพราะตอนนั้นแค่บ่ายกว่าๆ ยังไม่ถึงเวลาท้องไส้ปั่นป่วนของคนอื่นๆที่ยังขลุกอยู่ข้างล่างในงาน แต่คนมันหิว... ลงเอยด้วยไปนั่งจับเจ่ากันที่เคาน์เตอร์เรียบร้อย

 

สั่งมาคนละชาม พร้อมเฟรนช์ฟรายกับทาโกะยากิ นั่งโซ้ยไปกินไป (เอ่อ ส่วนมากตูคุยมากกว่ากินซะอีกน่ะเนี่ยนะ = =)

 

แล้วโมเอะก็ริ่มเกิดอาการดี๊ด๊า เพราะคนคอสเริ่มออกันยกโขยงมาร้านฮาจิบังแล้วทีละคนสองคน ตนกระทั่งกลุ่มเพื่อนของโมเอะมันเดินมาหน้าร้านยกก๊วนพอดี....

 

 

อ่า.... นี่เอ็งไม่ต้องทนเงาเปล่าเปลี่ยวเดียวดายแล้วสินะโมเอะ (ตบหลัง)

 

 

สักพักเดียว คนคอสก็เต็มร้านอย่างที่นึกไว้ แล้วก็มีคนคอสที่เข้ามานั่งเคาน์เตอร์ใกล้ๆกันด้วยหลายคน

 

เรื่องน่าประหลาดอย่างนึงที่เจอกับตัวมาบ่อยๆคือ เวลาอยู่ในงานเกี่ยวกับการ์ตูนไม่ก็งานหนังสือทีไร ทำไมทุกคนที่ต่างไม่รู้จักกันถึงกล้าคุยกันเหมือนรู้จักกันมาเป็นสิบปีได้นะ...

 

คงเพราะความชอบที่ตรงกัน เลยจูนทุกคนในที่นี้เข้ากันได้มั้ง เชื่อว่าทุกคนคงรู้สึกแบบนี้น่ะแหละ....

 

อืม เป็นอะไรที่ดีนะ นั่งกินไปแล้วมีเพื่อนคุยตั้งหลายคนน่ะ อยากเจอแบบนี้บ่อยๆจังแฮะ

 

งั้นคงต้องรอโอกาสหน้าแล้วล่ะมั้ง ^ ^

 

เสร็จแล้วที่พลาดไม่ได้ก็แวะร้านโปรด คิโนะคุนิยะ งวดนี้กะว่าอยากจะสั่งอาร์ตบุ๊คอายชีลด์ไว้หน่อย อยากได้มานานแต่พอมาดูที่ร้านตรงหนังสือญี่ปุ่นทีไรไม่เคยเจอสักที คิดว่าคงไม่มีแหละ...

 

เข้าหาที่เคาน์เตอร์ของฝ่ายหนังสือญี่ปุ่นแล้วลองสั่งดู เค้าให้ใบมาเขียนชื่อหนังสือแล้วเอาไปดูแป๊บนึง

 

แล้วบอกให้รอสักครู่ ก่อนจะเดินออกไปจากโต๊ะเฉย เรากับโมเอะก็อยู่มันแถวนั้น อยากรู้ว่าเค้าจะทำอะไรเหมือนกัน

 

ผ่านไปไวเหมือนโกหก รู้สึกว่าพี่พนักงานเดินกลับมาพร้อมกับของบางอย่างในมือ....

 

 

พระเจ้า.....

 

 

 

 

...ฝันที่เป็นจริงอีก1ประการ... มาสู่อ้อมกอดของฟรีดี้โดยเร็ว โดยแลกกับเงิน800กว่าบาท

 

 

เงินน่ะมี...แต่จะกล้าควักกัดฟันซื้อรึเปล่ามันอีกเรื่อง

 

(มองหนังสือ สลับกับแบงค์พันใบงามในกระเป๋า)

 

แกอย่าให้ฉันต้องเลือกฝักใฝ่ฝ่ายใดเซ่!!!!! (ตะคอกในใจแบบว่ามึนตึง)

 

 

ผ่านไป5วิ...

 

กลืนน้ำลายเอื้อก ค่อยๆแกะซองพลาสติกช้าๆ อาลัยกับแบงค์พันที่จากไป TT-TT

 

ค่อยๆเปิดทีละหน้า....

 

...

 

........

 

.....................

 

 

 

เฮียม่า......หล่อโว้ยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

(ตูว่าตูคิดถูกแล้วแหละที่ควักตังค์ เฮียหล่อน่าโซ้ยจริงๆนะโฮก >/////< )

 

 

สรุปคือ ตอนแรกคิดวส่ามางวดนี้คงเสียไม่เท่าไหร่ แต่พอเจออิทธิฤทธิ์ปืนกลผ่าโลกของเฮียแหลมปุ๊บ ตูลืมหมดเลยว่าเงินตูมีเท่าไหร่ ตูไม่สนแล้วโว้ยยยยยย!!!!!!!!!! (ดิ้นพราดๆหย๊องๆ)

 

 

ให้ตายเหอะจอร์จ อาจารย์เขาวาดได้เก่งจริงๆนะ เห็นพัฒนาการของงานเลยแหละว่าเป็นไงมาไง แถมท้ายเล่มยังมีแบบร่างตัวละครหลักๆให้ดูด้วยว่าเคยวาดไว้ว่าไงบ้าง

 

สแกนเข้ามาให้ดูด้วย ว่าสารรูปยุคแรกเริ่มมันเป็นไง ไปดูกันเลยดีกว่า ^[]^

 

เริ่มที่เซนะคุง รันนิ่งแบ๊คเจ้าของความเร็วแสง 100หลา 4.2วิ

 

 

 

ดูแล้วมีฮา ไหงมีรูปนึงผมเหมือนนายซากุระบะเลยฟะ แล้วไอ้โหนกข้าง2อันนั้นมันอารายยยยยย!!!!!!

 

ต่อด้วยเฮียม่าสุดหล่อ+โฉด >////<

 

 

แอบเห็นว่าหน้าเฮียแกมีเหี้ยกๆช่วงแรก แต่เค้ายอมได้เพราะตอนนี้หล่อสมบูรณ์แบบแล้นนนนน

 

แล้วก็คุริตัน ไลน์ตัวเบิ้มของเรา

 

 

ดูๆไปนึกว่าเฮียเล่นซูโม่นะนั้น = =" แต่ไม่ค่อยต่างจากเวอร์ชั่นปัจจุบันเท่าไหร่

 

แล้วก็เจ้มาโมริ ผู้จัดการสาวสมองสุดเปรื่อง ^ ^

 

 

มีแบบผมลอนด้วยเหรอเนี่ย แถมรูปร่างเจ้ตอนแรกๆเหมือนอวบๆอ้วนๆ ตอนนี้สวยเช้งกระเด๊ะแล้วจ้า ^x^

 

แล้วก็รายสุดท้าย ลิง... (เจี้ยกกก!!! เธอว่าใครเป็นลิงห๊ะ!!!!??? : มอนตะ)

 

 

แล้วในเล่ม ยกมาให้ดูยั่วน้ำลายกันเล่นๆ

 

 

 

 

ใครอยากได้ไว้สักเล่ม ลองไปถามที่ร้านคิโนะฯ เซ็นทรัลเวิร์ลนะกันนะ