Freedeal [ฟรีเดล] View my profile

 

เคยคิดอะไรแบบนี้ไหม

 

 

 ว่า เวลาของอะไรๆหรือใครที่เรารู้จัก เหมือนบางครั้งจะถูกสตาฟฟ์ไว้ให้หยุดนิ่งอยู่ตรงนั้นในความทรงจำของเรา

 

 

แล้วคนที่หยุดทุกอย่างให้นิ่งอยู่แค่นั้นก็คือ 'ตัวเราเอง'

 

 

วันนี้เราตื่นขึ้นมาแต่เช้าอย่างไม่มีเหตุผล(เหมือนเคย)เพื่อมานั่งเปิดคอม แล้วเข้าไปดูบล๊อกของเด็กฮูเนะๆบางคน

 

 

ที่ประโยคสั้นๆไม่กี่ประโยคในนั้น มันทำให้เราชะงักงัน จนต้องกลับไปอ่านทวนซ้ำอีกรอบ

 

 

อ่า...นี่ฉันลืมไปได้ไงนะ

 

 

ว่าเจ้านี่น่ะมัน17แล้ว

(...แล้วกรูว์ก็18แล้ว!!! =[]=)

 

 

แต่เชื่อไหม

 

 

ภาพที่ติดอยู่ในสมองส่วนซีรีบรัมอันมีสกิลด้านการจดจำชื่อและหน้าตาคนติดลบสุดๆน่ะ

 

 

มันกลับเป็นภาพของเด็กอายุ15ปีคนหนึ่ง ที่เห็นครั้งสุดท้ายตอนม.3 ก่อนจะแยกย้ายกันไป

 

 

ตอนที่เห็นหน้ากันทีไร ก็ยังให้ความรู้สึกเหมือนเป็นแค่15อยู่

 

 

ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย

 

 

ที่พูดนี้คือไม่ได้ว่า หรือเหน็บแหนมอะไรเจ้าตัวเลย

 

 

แต่เคยมีความรู้สึกแบบนี้กันบ้างรึเปล่า

 

 

...เวลา...บางครั้งก็ผ่านไปเร็วอย่างน่าใจหาย

 

 

ขณะที่เรายังเด็กๆกัน เวลาผ่านผันไปแต่ละปีไม่มีใครสังเกต รู้เพียงแต่ว่าชีวืตนี้มีแต่กิน นอน เล่น

 

 

แต่เมื่อโตขึ้น อะไรๆก็เริ่มเปลี่ยนตาม

 

 

เรารู้จักแยกแยะความแตกต่างระหว่างช่วงวัยตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

 

 

เมื่อไหร่ที่เรารู้สึกว่า คำว่า 'ผู้ใหญ่' นั้นน่ะ เราได้ใช้มันแทนตัวเองไปเสียแล้วกับผู้ที่อ่อนวัยกว่า

 

 

เมื่อไหร่ที่เราใช้ชีวิตไปวันๆอย่างที่เห็นผู้ใหญ่ทำๆกันมา ทั้งๆที่เคยสำนึกว่าเราเป็นเด็กมาก่อน

 

 

อาจจะเมื่อวาน วันก่อน หรืออาทิตย์ก่อน

 

 

บอกแล้วไง ว่าเวลาเปลี่ยน อะไรๆมันก็เปลี่ยน

 

 

 

เคยรู้สึกไงบ้ัางที่ตัวละครหลายๆตัวที่เราชอบกันมาตั้งแต่เด็กๆ ถูกหยุดอายุไว้ที่แค่นั้นในขณะที่เราโตขึ้น

 

 

ตัวละครอายุ 11 ปีที่เราว่าเก่งนักเก่งหนา แท้จริงแล้วไม่มีอะไรเลยเมื่อเราอายุ 12 ปี

 

 

ตัวละครอายุ 17 ตามที่การ์ตูนใช้กันจนเกร่อ เมื่อถึงเวลา เราจะรู้สึกว่ามันธรรมดาไปเสียแล้ว

 

 

นี่รึเปล่า สัญญาณบางอย่างว่าเรากำลังถูกเวลาเล่นตลก

 

 

แต่ถึงอย่างนั้น

 

 

มันก็ยังมีอะไรๆหลายๆอย่างที่เรายังรู้สึกว่า 'เวลาของมันจะยังคงหยุดนิ่งเช่นนั้นไปตลอด'

 

 

คงคล้ายๆกับคนเป็นพ่อเป็นแม่ล่ะมั้ง ที่ไม่ว่าเราจะโตไปแค่ไหน

 

 

ในสายตาของเขา เราเป็นเพียงเด็กตัวเล็กๆคนหนึ่งที่เคยร้องไห้ซุกอยู่ในอ้อมอกเขา แค่นั้นเอง...

 

 

ที่บ่นๆมาเนี่ย ไม่มีสาระอะไรหรอก

 

 

ถึงได้บอกด้วยไง

 

 

ว่า 'เวลาของมันจะยังคงหยุดนิ่งเช่นนั้นไปตลอด'

 

 

 

 

 

เหมือนกับสาระของบล๊อคนี้ที่จะยังคงความไม่มีอีกต่อไป =w=

 

Comment

Comment:

Tweet

เวลามันเดินเร็วจริงๆ

เมื่อก่อนเค้าได้แค่เรียกคนอื่นว่า"พี่"

จนตอนนี้โดนเรียก"พี่"ซะเอง นี่ก็รู้สึกแปลกๆsad smile

ยังไงอายุมันก็แค่เลขนะคะพี่ฟรีดี้

#5 By KITACO on 2010-05-18 17:55

เวลาไม่เคยรอใครจริงๆเลยน๊อ...
พี่ฟรีดี้พูดเหมือนตัวเองอายุ 30 แล้วเลย ฮ่าๆๆๆ
อายุเป็นเพียงตัวเลขหรอกเน้ออ

#4 By + Windiizz + on 2010-05-15 14:15

โมใช่มั้ย? *ยิ้มกว้าง*
(เด็กฮูเนะๆ......)

ถึงเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน แต่โมก็ยังเป็นโมนะ
ยังคง งี่เง่า เอาแต่ใจ พูดมาก กินจุ(มากกว่าเดิมนิดหน่อย)
แล้วก็ยังเป็นน้องสาวคนเดิม ^^

(อาจจะฮูเนะขึ้น....เยอะ)

หม่าม๊าก็เคยพูดหมือนกัน ตอนที่เห็นเด็กรุ่นน้องมาเรียกโมว่า "รุ่นพี่"
โมเองไม่คิดอะไรหรอก
แต่หม่าม๊าบอกว่า ไม่คิดว่าโมจะกลายเป็นรุ่นพี่ไปซะแล้ว
555555

้อ้อ.. แล้วก็
อายุน่ะ... ไม่ต้องย้ำนักก็ได้ม๊า TTuTT

//กอดแน่นๆ

#3 By ●•WàtëR MéLõÑz•● on 2010-05-15 12:11

จขบ.ก็รู้สึกงั้นเหมือนกัน sad smile

#2 By Freedeal [ฟรีเดล] on 2010-05-15 09:07

.
อ่านแล้วรู้สึกตัวเองแก่จังค่ะ =3=

#1 By yamahiba-inku on 2010-05-15 08:55